Ένωση Άξονα vs Ένωση Συμμάχων 2

Ένωση Άξονα vs Ένωση Συμμάχων 2

AUDIO

Τώρα ερχόμαστε στο σενάριο της Ένωσης των Συμμάχων, Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας, Καναδά, ΗΠΑ, Βρετανίας. Ακόμη είναι ένα σενάριο. Αν όμως πραγματοποιηθεί, μας συμφέρει καλύτερα η συμμετοχή σε αυτή την Ένωση παρά στην Ένωση του Άξονα. Η Ένωση των Συμμαχικών Δυνάμεων θα είναι πολύ πιο χαλαρή. Αυτή η Ένωση μπορεί να είναι προνομιακή σχέση σε διάφορα οικονομικά ζητήματα, όπως οικονομικής μετανάστευσης για λόγους εργασίας, χαμηλών ή μηδενικών δασμών κλπ.

Θα έχουμε εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία να λύσουμε μόνοι μας τα προβλήματα μας και έτσι θα μπορέσουμε να ευημερήσουμε. Η ευημερία δεν είναι μόνο οικονομική. Η ελευθερία είναι ένα σημαντικό συστατικό της ευημερίας του λαού. Τώρα τα χέρια μας είναι δεμένα από την ΕΕ, είμαστε υπόδουλοι στις Δυνάμεις του Άξονα και εξαθλιωμένοι. Υπάρχουν προδότες και ηλίθιοι που επιμένουν στον ίδιο δρόμο. Η συμμετοχή στην Ένωση των Συμμάχων δεν είναι υποχρεωτική αλλά προαιρετική. Απλά μας δίνει την δυνατότητα να έχουμε διπλά οφέλη. Από την μία ανεξαρτησία και ελευθερία να λύσουμε τα προβλήματα μας και από την άλλη κέρδη από την συμμετοχή σε μια Ένωση. Και η ΕΕ θα μπορούσε να είναι μια χαλαρή Ένωση αλλά πλέον είναι πολύ αργά.

Η κατανομή των χωρών δεν θα είναι ακριβώς όπως στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά κατά προσέγγιση. Εκτός από την Αγγλία, υπολογίζουμε να φύγουν άλλες τέσσερις χώρες από την ΕΕ, Ελλάδα, Κύπρος, Ιρλανδία, Ιταλία. Αυτές όπως και το Ισραήλ έχουν ισχυρές ομογενειακές κοινότητες στις ΗΠΑ. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει σε Καναδά και Αυστραλία. Η Νορβηγία είναι εκτός ΕΕ και είναι πιθανό να ενδιαφερθεί να συμμετέχει. Και οι έξι χώρες (Αγγλία, Νορβηγία, Ελλάδα, Κύπρος, Ιρλανδία, Ιταλία) είναι χώρες περιφερειακές της Ευρώπης που περιβάλλονται από θάλασσα. Αυτό επηρεάζει την ψυχοσύνθεση των κατοίκων που είναι σχετική (όχι ίδια αλλά με κοινά χαρακτηριστικά) και τελείως διαφορετική από αυτή στις ηπειρωτικές χώρες όπως η Γερμανία. Οι Γερμανοί ήθελαν να περάσουν την γερμανική νοοτροπία σε όλη την Ευρώπη.

Η Γαλλία αντικατέστησε την Ιταλία στον Άξονα και ίσως η Ιταλία αντικαταστήσει την Γαλλία στους Συμμάχους. Υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια για την ΕΕ. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στην Ιρλανδία αλλά έχει οικονομική εξάρτηση από τις ΗΠΑ και θα αναγκαστεί να ακολουθήσει. Έτσι λύνεται το πρόβλημα του backstop και άδικα έχουν κολλήσει οι διαπραγματεύσεις σε αυτό. Βέβαια τζάμπα γίνονται και όλες οι διαπραγματεύσεις για το Brexit τώρα, αν τελικά θα δημιουργηθεί η Ένωση των Συμμάχων. Όταν διαπραγματευτούν συλλογικά, θα «πάρουν και τα σώβρακα» από την Ένωση του Άξονα.

H συμμετοχή σε Ένωση δίνει μεγάλη δύναμη διαπραγμάτευσης. Η Αγγλία είναι μία απέναντι σε εικοσιεφτά. Το ίδιο γινόταν με τις ελληνικές διαπραγματεύσεις το 2015. Όταν είσαι μόνος σου απέναντι σε πολλούς είσαι αδύναμος. Διαπραγματεύονται ένας – ένας, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Νορβηγία από θέση αδύναμη. Αυτά δεν είναι θέματα πολιτικής. Το καταλαβαίνει καλά καθένας από την ζωή.

Θα έχουν μεγάλη διαπραγματευτική δύναμη απέναντι στην ΕΕ, αν είναι  περίπου ισάριθμοι, ακόμη και αν είναι πολύ πιο χαλαρή ένωση. Για αυτό έχουμε βάλει τον αριθμό εικοσιπέντε που είναι περίπου όσες χώρες της ΕΕ. Αν φύγουν οι πέντε χώρες που υπολογίζουμε, θα πέσει ο αριθμός των μελών της ΕΕ σε εικοσιτρείς αλλά υπάρχουν ήδη άλλες πέντε υποψήφιες προς ένταξη (Αλβανία, Μαυροβούνιο, Σερβία, ΠΓΔΜ, Τουρκία). Μερικές από αυτές ίσως προτιμήσουν την Ένωση των Συμμάχων.

Κάποιοι κεντροαριστεροί στην ΔΕΚΑ δεν ενθουσιάστηκαν με την ιδέα, γιατί ο Τραμπ και οι Μπόρις Τζόνσον είναι κεντροδεξιοί. Η Ένωση των Συμμάχων δεν θα είναι κάτι προσωρινό. Είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα έρθουν στην εξουσία, στην Αμερική οι Δημοκρατικοί και στην Βρετανία οι Εργατικοί. Στον Καναδά, στην Νέα Ζηλανδία και στην Ιταλία είναι κεντροαριστεροί. Στην Νορβηγία είναι οι συντηρητικοί αλλά παραμένει το σκανδιναβικό οικονομικό μοντέλο.

Κάναμε μια πρόχειρη γρήγορη δημοσκόπηση σε μικρό δείγμα. Δώσαμε στους ερωτηθέντες τέσσερις εναλλακτικές και η σειρά προτίμησης με τα ποσοστά ήταν η εξής: α) συμμετοχή σε μια χαλαρή Ένωση με εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία να λύσουμε μόνοι μας τα προβλήματα μας 55% β) συμμετοχή σε αυτήν την ΕΕ 17% γ) συμμετοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης 15% δ) εθνική ανεξαρτησία χωρίς συμμετοχή σε κάποια Ένωση 13%. Σίγουρα δεν ισχυριζόμαστε ότι η μεθοδολογία ήταν επιστημονικά ορθή. Όμως η μεγάλη διαφορά της πρώτης από τις άλλες μας λέει ότι πιθανότατα υπερισχύει κατά πολύ. Οι άλλες τρεις ήταν κοντά μεταξύ τους και με μια πιο επιστημονική δημοσκόπηση η σειρά μπορεί να αλλάξει.

Είναι πολλοί ψηφοφόροι στην Ελλάδα που νοιώθουν ασφάλεια όντας μέσα σε μια Ένωση έστω και αν είναι περισσότερο ιδέα τους. Ίσως και να είναι θέμα συνήθειας ή πλύσης εγκεφάλου. Το ίδιο θα συμβαίνει και σε άλλες χώρες. Πολύ πιο εύκολα θα φύγουν από την Ένωση του Άξονα όταν υπάρχει μια άλλη Ένωση, ειδικά αν τους εξασφαλίζει ανεξαρτησία και ελευθερία να λύσουν τα προβλήματα τους.

Για εμάς στην ΔΕΚΑ, είναι δύσκολο να προωθήσουμε εντός της χώρας κάτι που δεν υπάρχει ούτε σαν πρόθεση αλλά απλά ως ένα σενάριο αγνώστων πιθανοτήτων. Θα διευκόλυνε αν με κάποιο τρόπο αναφερόταν από έναν των πρωθυπουργών ή των προέδρων των Συμμαχικών Δυνάμεων ως απλά σκέψη, ακόμη κι αν τελικά δεν πραγματοποιηθεί. Μπορεί να μην γίνει η Ένωση των Συμμάχων ή μπορεί οι Συμμαχικές Δυνάμεις να μην βοηθήσουν στον αγώνα μας. Ανεξάρτητα από τις ενέργειες και την στάση των Συμμαχικών Δυνάμεων, ο αγώνας κατά του φαύλου συστήματος θα συνεχιστεί για πραγματική Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Ανεξαρτησία.

error: Content is protected !!